ΕΘΝΟΣ  |  ΗΜΕΡΗΣΙΑ  |  LIFE  |  SENTRAGOAL  |  WOMENONLY  |  ELLE | ΣΙΝΕΜΑ  |  CAR&DRIVER  |  SPORTY  |  HOMME  |  COOKBOOK  |  TRAVELBOOK
FORUM
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΝΕ

Δημοφιλέστρα άρθρα στο «Forum»

Το φάντασμα των Χριστουγέννων

22.12.2016
Από τον Δημήτρη Πολιτάκη

Ο συνεργάτης μας αντιμετωπίζει θαρραλέα την πιο γιορτινή εποχή του χρόνου, χαρίζοντάς μας μερικές χρήσιμες συμβουλές για να αντιμετωπίσουμε το φετινό χριστουγεννιάτικο «εφιάλτη».

Πάλι μπροστά μας αυτή η συναρπαστική εποχή του χρόνου όπου στο όνομα της γέννησης του Χριστού (ο οποίος δεν γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, απλά η συγκεκριμένη ημερομηνία βολεύει το εορτολόγιο της Δύσης από την προ Χριστού εποχή και τις παγανιστικές τελετές του χειμερινού ηλιοστάσιου) σφαγιάζονται εκατομμύρια γαλοπούλες και καταναλώνονται μεγατόνοι αλκόολ και κάθε είδους νόμιμης και παράνομης διεγερτικής ουσίας και ο κόσμος ψωνίζει σαν να επίκειται πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία από στιγμή σε στιγμή. Ιδού, λοιπόν, ένα μικρό απόσταγμα μακροχρόνιας πείρας από το «savoir vivre» (έννοια που σημαίνει κυριολεκτικά «ξέρω/μπορώ να ζω» και όχι «καλοί τρόποι», όπως μονοσήμαντα έχει επικρατήσει για να θριαμβεύουν οι σχετικοί «γκουρού») των γιορτών, με τη μορφή κάποιων ταπεινών παραινέσεων:

Κάνε μια ανέμελη βόλτα στα μαγαζιά και προσπάθησε να ξεχάσεις ότι κάνεις καταναγκαστικά έργα. Αγόρασε όποιο μικροαντικείμενο ελκύει το μάτι σου και μετά στο σπίτι βάλε σε κάθε δωράκι ένα όνομα οικείου προσώπου χωρίς πολλή σκέψη. Τα πολύ σοβαρά και πολύ προσωπικά δώρα άφησέ τα για τα γενέθλια.

Κάνε, απλά, τον κόπο να γράψεις από μια ευχετήρια κάρτα, που να λέει όμως και πέντε πράγματα στον παραλήπτη. Είναι βέβαιο ότι θα νιώσει πολύ πιο «σπέσιαλ» έτσι παρά με κάποιο ακριβό, αλλά εντελώς απρόσωπο δώρο (κλισέ, αλλά αληθινό).

Μην ξεχάσεις να γράψεις και μια κάρτα στον εαυτό σου, με δυο-τρεις σκέψεις για πράγματα που σε απασχολούν και αποφεύγεις συνήθως να ασχοληθείς μαζί τους λόγω έλλειψης χρόνου ή παροιμιώδους αναβλητικότητας που σε διακρίνει. Κοίταξέ τη ξανά μετά τα Φώτα. Θα χαρείς που υπάρχει, κατά βάθος, ακόμα κι αν η πρώτη αντίδρασή σου είναι «ωχ, εσύ μας έλειπες τώρα». Μην γράψεις τίποτε φοβερές και ριζοσπαστικές αποφάσεις για τη νέα χρονιά τις οποίες δεν πρόκειται να τηρήσεις έτσι κι αλλιώς -κάποιες αφηρημένες σκέψεις, απλά, για τη ζωή και το μέλλον όπως μπορείς να το αντιληφθείς. Στην Ελλάδα, εξάλλου, είναι γνωστό ότι η «νέα σεζόν» ξεκινά μετά τις διακοπές του Αυγούστου και οι όποιες σημαντικές αποφάσεις ξεβράζονται ασυναίσθητα από τη θάλασσα κάποια στιγμή που είσαι ξαπλωμένος στην παραλία -και όχι στις 7 Ιανουαρίου.

Κάνε κάτι ακραίο και ασυνήθιστο, που να έχει ίσως σχέση με το πραγματικό «πνεύμα» των γιορτών. Πήγαινε, ας πούμε, σε μια εκκλησία, ακόμα κι αν δεν πηγαίνεις ούτε το Μεγάλο Σάββατο.

Προς αμετανόητους και προληπτικούς εργένηδες: Είναι ΟΚ να μην κοιμηθείς οπωσδήποτε με κάποια την παραμονή της Πρωτοχρονιάς σε κατάσταση απόλυτης ντίρλας και σύγχυσης. Καλύτερα να ξυπνήσεις μόνος στο σπίτι σου παρά να δεις την αυγή της νέας χρονιάς στο μακιγιάζ που στάζει στο πρόσωπο μιας αμυδρά γνωστής (και προφανώς εξίσου μοναχικής λόγω περιστάσεων) φυσιογνωμίας ή, ακόμα χειρότερα, σε κάποια πολύ γνωστή φυσιογνωμία που είχες ορκιστεί ότι δεν θα ξανακοιμόσουν ποτέ μαζί της.

Σκέψου προληπτικά τα πιθανά φαντάσματα των προηγούμενων Χριστουγέννων που θα μπορούσαν να σε επισκεφθούν και πράξε ανάλογα για να τους κλείσεις το δρόμο. Σκέψου δηλαδή, τι ακριβώς ήταν που σε χάλασε κάποιες προηγούμενες γιορτές και φρόντισε να αποφύγεις συγκεκριμένα πάρτι, πρόσωπα, καταστάσεις κ.λπ. (Όσο μπορείς, δηλαδή, διότι ειδικά στις γιορτές είναι που αποδεικνύεται πανηγυρικά σε πόσο μικρό κόσμο πραγματικά ζει ο καθένας μας).

Απόφυγε τους πολύ extreme χαβαλέδες στα πάρτι, που πάντα κουβαλάνε μια απελπισία έτοιμη να ξεχυθεί ανεξέλεγκτα και ειδικά όσους φοράνε σκούφο Αϊ-Βασίλη (a props, μέχρι τη δεκαετία του ’30 ο Αϊ Βασίλης φορούσε πράσινα, αλλά αναγκάστηκε έκτοτε να προσαρμοστεί στα επίσημα χρώματα γνωστής πολυεθνικής). Επίσης, απόφυγε κάθε είδους ενεργειακά βαμπίρ και drama queens του κοντινού περιβάλλοντός σου: Είναι αλήθεια ότι κάθε τέτοια εποχή βρίσκονται σε παροξυσμό, όπως ο λυκάνθρωπος στην πανσέληνο.

Κάνε κάτι ακραίο και ασυνήθιστο, που να έχει ίσως σχέση με το πραγματικό «πνεύμα» των γιορτών. Πήγαινε, ας πούμε, σε μια εκκλησία, ακόμα κι αν δεν πηγαίνεις ούτε το Μεγάλο Σάββατο. Πέρσι, για παράδειγμα, είχα μπει ένα απόγευμα στον Αγιο Διονύσιο για να μιλήσω στον ιερέα που θα ευλογούσε το γάμο στον οποίο θα ήμουν κουμπάρος και περιμένοντάς τον, είχα μια απίστευτα σουρεαλιστική, όσο και συγκινητική εμπειρία συνομιλώντας με κάποιους τακτικούς θαμώνες (υπερήλικες μοναχικές κυρίες βασικά) που βρίσκονταν μέσα στο ναό εκείνη την ώρα. Οτιδήποτε, πάντως, δεν περιλαμβάνει μάσα, ποτό, χαρτιά και ψώνια είναι εντάξει, για αλλαγή και προσωρινή αποτοξίνωση. Χρόνια Πολλά!                   

Δημοσιεύτηκε στο HOMME, τεύχος 43 – Ιανουάριος 2007