ΕΘΝΟΣ  |  ΗΜΕΡΗΣΙΑ  |  LIFE  |  SENTRAGOAL  |  WOMENONLY  |  ELLE | ΣΙΝΕΜΑ  |  CAR&DRIVER  |  SPORTY  |  HOMME  |  COOKBOOK  |  TRAVELBOOK

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΛΙΧΡΗΣΤΟΣ: TSILI FOR EVER!

5.6.2015
Βασίλης Τσιλιχρήστος: Tsili for ever!
Συνέντευξη: Θανάσης Διαμαντόπουλος Φωτογραφία: Νίκος Βαρδακαστάνης

Σήμερα μπορεί να είναι ένας εμβληματικός DJ που διοργανώνει events στα καλύτερα clubs του κόσμου, αλλά η ιστορία που τον ακολουθεί είναι ένα μάθημα επιτυχίας κόντρα στο ρεύμα, καθώς κι ένα συναρπαστικό μυθιστορηματικό ντοκιμαντέρ για το πώς κατάφερε να μάθει μια ολόκληρη χώρα να διασκεδάζει και να χορεύει, με τον τρόπο που ο Γκάλης μάς έμαθε το μπάσκετ.

Eίναι τέλος εποχής για τα μεγάλα clubs στην Αθήνα;

Θεωρώ πως είμαστε σε ένα κομβικό σημείο πολιτικά και αυτό δεν θα άφηνε ανεπηρέαστο τον κόσμο του clubbing. Οι dj’s έχουν γίνει superstars, αμείβονται και κερδίζουν αστρονομικά ποσά όχι μόνο για τα δεδομένα της Ελλάδας αλλά και παγκοσμίως. Ετσι, για τα οικονομικά δεδομένα των Ελλήνων, δεν είναι εφικτό να υπάρχουν clubs που να φιλοξενούν διάσημους dj’s και να επιβαρύνουν έτσι το εισιτήριο.

Τελικά θα σας δούμε να αφήνετε πίσω τα clubs και να ασχολείστε μόνο με τη μουσική;

Οπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, «πενία τέχνας κατεργάζεται». Θεωρώ ότι έχω κάνει το χόμπι μου επάγγελμα. Κι αυτό είναι ευλογία. Και αν βελτιωθεί η συγκυρία, εδώ είμαστε να κάνουμε ακόμα καλύτερα πράγματα.

Με ποια εικόνα οριοθετείτε το ξεκίνημα της σχέσης σας με τη μουσική;

Θυμάμαι τον πρώτο δίσκο που πήρα σε ένα δισκάδικο επί της Ελευθερίου Βενιζέλου στην Ελευσίνα. Ηταν των Deep Purple το «Deep Purple In Rock» και περιείχε το «Child In Time». Θυμάμαι ότι τον έλιωσα αυτό τον δίσκο.

Ποιους ξένους DJ’s έχετε ως πρότυπο;

Οταν ξεκίνησα μεσουρανούσε ο Junior Vasquez, με τα remixes που είχε κάνει στη Madonna. Κατόπιν είχα ακούσματα από Tod Terry και Paul Oakenfold μέχρι Carl Cox. Μετά ήρθαν οι πιο σύγχρονοι, Tiesto, Αrnin Van Buren και David Guetta. Θέλω να κάνω ειδική αναφορά στον David Guetta, που όταν ξεκίνησε τα πρώτα events στην Ιμπιζα, παρότι ήδη ήταν επιτυχημένος επιχειρηματίας στο Παρίσι, έκανε ο ίδιος promotion και μοίραζε flyers στις παραλίες της Ιμπιζα πιάνοντας κουβέντα με τον καθένα, λέγοντας «σε περιμένω το βράδυ στο πάρτι μου στο Pascha». Eίναι ένας άνθρωπος απλός, που αγαπά πάρα πολύ αυτό που κάνει και έχει ως μότο του το «η δουλειά δεν είναι ντροπή»...

Πώς εξηγείτε την επιτυχία της Μυκόνου κόντρα στην οικονομική κρίση;

Η επιτυχία δεν οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει ένας κρατικός φορέας με πρόγραμμα για την ανάπτυξη του τουρισμού. Στηρίζεται αποκλειστικά σε ιδιώτες με όραμα που με πάρα πολύ κόπο δουλεύουν σε αντίξοες συνθήκες για να αναβαθμίσουν τον ελληνικό τουρισμό. Το Nammos, για παράδειγμα, είναι αυτήν τη στιγμή No1 beach resort στον κόσμο. Υπάρχει κόσμος που έρχεται στο νησί και λέει «Nammos, Nammos, Nammos...» Εστιατόρια όπως το Matsuhisa στο Belvedere, το Catrine's και το Interni δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από κανένα τοπ εστιατόριο στον κόσμο. Και είναι σημεία αναφοράς. Αλλά επίσης το clubbing δεν πάει πίσω. Το CavoParadiso και το Paradise είναι κι αυτά σημεία αναφοράς για τους clubbers, έχοντας όλους τους top DJ’s.

Οσον αφορά τα clubs στην Αθήνα, έχει βρεθεί κάποιος καινούργιος Τσιλιχρήστος ή δεν τελείωσε ακόμα ο παλιός;

Κανείς δεν μου έχει χαρίσει τίποτε. Από την Ελευσίνα ερχόμουν στη Γλυφάδα με τρία λεωφορεία. Ολα όσα δημιούργησα είχαν να κάνουν με τεράστιο προσωπικό κόστος. Ανέβαινα στην κονσόλα 22 Απριλίου και κατέβαινα 10 Οκτωβρίου παίζοντας μουσική κάθε βράδυ. Θεωρώ ότι δεν είμαι «υπό εξαφάνιση». Και σίγουρα υπάρχουν καινούργια παιδιά που θα πετύχουν αν αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και δεν έχουν ως αυτοσκοπό τα χρήματα.

Ποια είναι η φράση που σας οδηγεί;

Το μυστικό δεν είναι το revolution, που μπορεί να γίνει καμιά φορά χωρίς αιτία, αλλά το evolution, η εξέλιξη.

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που πήρατε ποτέ για τη μουσική;

Νομίζω ότι δεν θα σταματήσω να ρισκάρω ποτέ, είναι στη φύση μου. Δεν με εκφράζει το «μη μου τους κύκλους τάρρατε», αλλά το «τα πάντα ρει». Θυμάμαι στα 90’s, όταν ήταν της μόδας, όπως και τώρα, τα «ελληνάδικα», εγώ κόντρα στο ρεύμα και τη λογική της εποχής έφτιαξα ίσως το απόλυτο club, το «Amfitheatro». Δεν το λέω μόνο εγώ, αλλά και το «DJ mag», που το 1995 το χαρακτήρισε ως το καλύτερο club στον κόσμο.

ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΤΟ
Στα μέσα Ιουνίου του 2015 θα κυκλοφορήσει το ετήσιο cd compilation του Βασίλη Τσιλιχρήστου με τον τίτλο «Made In Mykonos», από τη δισκογραφική Planetworks.

Δημοσιεύτηκε στο HOMME, τεύχος 113 – Ιούνιος 2015

  • Βασίλης Τσιλιχρήστος: Tsili for ever!